Sayı Editörü: Tolga Tören

Bu Sayıda

Fulya Atacan’la Arap Baharı Üzerine Söyleşi

İslami-Muhafazakar Milliyetçiliğin Millet Tasarımı: AKP Döneminde Kürt Politikası
Cenk Saraçoğlu

Bu makale AKP (Adalet ve Kalkınma Partisi)’nin Kürt sorununa yönelik temel politikasının ve stratejilerinin ayrıksı yönlerini bu partinin Türkiye sağının ideolojik haritası içerisindeki yerini tartışarak ortaya çıkarmaya ve açıklamaya çalışacak. AKP’nin Türkiye sağı içerisindeki özgül konumu büyük ölçüde iktidara geldiğinden beri taşıyıcılığını yaptığı toplumsal hegemonya projesinin gerekleri ve sınırları tarafından belirlenmiştir. Partinin benimsediği Kürt politikası da hem bu hegemonya projesinin temel özelliklerini hem de bu projeyle uyumlu ideolojik konumlanışın izlerini büyük ölçüde taşımaktadır. Buna göre AKP Türkiye sağının geleneksel beslenme kanalları olan İslami muhafazakârlık ve milliyetçiliğin temel öğelerini içerisinde barındırmakla birlikte benimsediği milliyetçiliğin sembolik/söylemsel unsurları üzerinde İslamcı-muhafazakârlığın belirleyiciliği bu partiyi Türkiye’nin ideolojik haritasında belirli bir konuma yerleştirir. Bu ideolojik konumlanış partinin nasıl olup da bir yandan öncesindeki sağ partilerden farklı olarak Kürtlerin varlığını tanımaya yönelik eğilimler içerisine girerken diğer yandan “tek devlet, tek millet ve tek bayrak” şiarında kendisini en uç şekilde gösteren bir milliyetçi söylemi benimseyebildiğini açıklar. Makale bu tanıma politikalarının ve milliyetçiliğin bir arada bulunmasının partinin kısa vadeli siyasi hesaplarından doğan bir sapma veya çelişki değil onun ideolojik konumlanışının ve ülke çapında tesis etmeye çalıştığı hegemonya projesinin uyumlu bir parçası olduğunu savunmaktadır.

1994′ten Bugüne Neoliberal Belediyecilikte Süreklilik ve Değişimler
Ali Ekber Doğan

Bu çalışmada, 1994’ten bu yana, Refah Partisi’nden Adalet ve Kalkınma Partisi’ne varan siyasal çizginin kentlerde süren hakimiyetinin, gündelik yaşam pratiklerinden, siyasal konum alışlara, kamu politikalarının şekillenmesinden, sosyalizasyon pratiklerine, kentsellik/kamusallık biçimlerine Türkiye toplumunun siyasal ve sosyal yaşamındaki parametreleri değiştiren önemli değişikliklere yol açtığı tespit edilmektedir. Türkiye’de yerel yönetimlerin büyük çoğunluğunun, bu çalışmada konulan adla neoliberal İslamcı belediyecilik çizgisi tarafından yönetildiği ileri sürülerek, bu dönüşümler süreklilik ve kopuşları içinde incelenmektedir. Yazıda, yerel yönetimlerdeki söz konusu hakimiyetin AKP iktidarları üzerinden 2000’li yıllarda devleti, siyaseti ve sosyal yaşamı yeniden tanzim eden “yeni bir hegemonya projesi”nin önemli başlangıç ve dayanak/tutunum noktalarından biri olduğu ileri sürülerek, bu çizginin bir araya getirmeye çalıştığı kentsel toplumsal ittifak, izlediği kentsel siyasalardan belediyeciliğin ekonomik ve sosyal boyutlarından hangilerinin önplana çıktığı, bunların sermayenin ve emeğin yeniden üretimi açısından anlamı, neoliberalizmin İslamî tonlu/referanslı yeni bir muhafazakârlıkla sosyalizasyonu ve kentlerin sosyal yaşamında yol açtığı sonuçlar tartışılmaktadır.

Din ve Kapitalizm Sarmalında Milli Görüş Hareketi
Nazlı Akpınar – Sinan Araman

Etkisi farklılaşmakla birlikte din, kapitalist sistemin yeniden üretim sürecinin temel ideolojik aygıtlardan biri olagelmiştir. Türkiye özgülünde de Necmettin Erbakan’ın 1970’lerde maddi ve manevi kalkınma kavramları etrafında şekillendirdiği Milli Görüş düşüncesi referanslarını İslam dininden alan ideolojik ve politik bir akımdır. 1980 sonrasında artan etkisiyle siyasal İslam’ın merkezi gücü olan Milli Görüş Hareketi’nin İslami değerleri günümüz toplumuna uyarlayan yaklaşımının Türkiye’de, sermaye birikimine ivme kazandırmada ve yoğunlaşan emek sömürüsüne meşruluk sağlamada işlevsel kılındığı söylenebilir. Bu yönüyle “Anadolu sermayesi”, “İslami sermaye”, “yeşil sermaye”, “Müslüman burjuvazi” vb. kavramlaştırmalar, kapitalist nitelikteki maddi üretim tarzının kültürel/sembolik yeniden üretimle kesişme noktalarına işaret ettiği ölçüde bir anlam taşımakta ve bir sosyal gerçekliği ifade etmektedir. Bu gerçekliğin maddi yönünde esnek çalışma, taşeron ve fason üretim, sendikasız çalıştırma, kayıtdışı istihdam, düşük ücretler vb. yoğun sömürü koşulları hüküm sürerken, manevi yönünde ise biriken sermayenin hizmetine sokulan dini değer yargıları ve tarikat örgütlenmeleriyle şekillenen anlam dünyaları ve yaşam tarzları hüküm sürmektedir. Böylece maddi ve manevi ögeler, yeni temeller üzerinden birbirini gerçekleştirmekte ve dönüştürmektedir. Ekonomik ve sosyal alanda kurulan bu ilişkiler, siyasal İslam’ın platformu olan partiler tarafından güçlü bir siyasal hegemonyanın temeli kılınabilmiştir.

İran, İslamcılık, Küreselleşme ve Protesto Hareketi
Farhang Morady

İran’da Parçalanma ve İsyan
Peyman Jafari

İslam ve İslamizasyonun Aşılması

Sayı Editörleri: Ali Ekber Doğan, Ecehan Balta

Bu Sayıda: Ekolojik Krize Yanıtlar
Klaus Engert, Ecehan Balta, Ali Ekber Doğan

Bir Politik Hareket Olarak Ekososyalizmin Ayırd Ediciliği ve Birleştiriciliği
Ecehan Balta, Mustafa Bayram Mısır

Bu yazıda, sermaye hareketinin doğal sınırlarının çözümlenmesinin kapitalizmi aşmaya yönelen hareketlere ne türden katkılar yapabileceğini, Michael Löwy ve Joel Kovel tarafından 2001 yılında kaleme alınan Ekososyalist Manifesto’nun izinden giderek tartışılmaktadır. Yazının temel tezi ise, Ekososyalist Manifesto’nun, Marx’ın siyasalın aşıldığı gerçek demokrasi, başka deyişle komünizm perspektifini yeniden ürettiği ve kapitalizmin genel bunalımının bir ekolojik krizle de bütünleşerek derinleştiği çağımızda, kapitalizmi aşmak isteyen işçi hareketleri ve diğer sosyal hareketler için Ekososyalist Manifesto’nun Komünist Manifesto’yu bütünleyen ve güncelleyen yönlerinin bilince çıkarılmasının önem taşımasıdır. Elbette, bu önemin anlamı ve sınırı, kapitalizm karşıtı hareketlerin gerçek kapasiteleri tarafından belirlenecektir.

Modernizm ve Kapitalizm Sarmalında Ekoloji: Devlet, Sermaye, Sivil Toplum
Gözde Orhan

Bu çalışma, modernleşme ve kapitalistleşme süreçlerinde ekolojinin konumlandırılışını incelemeye çalışmaktadır. Ekolojinin gerek bir disiplin haline gelmesi gerekse devlet, sermaye, sivil toplum üçgeninde yeni bir siyaset alanına dönüşmesi birlikte ele alınmıştır. Bu bağlamda, ekolojiye felsefi yaklaşım insan-doğa ilişkisine odaklanırken devletlerin ekoloji politikaları da insan merkezli anlayışa göre belirginleşmiş, çeşitlenmiş ve egemen ideolojinin çıkarlarıyla uyumlulaşmıştır. Çalışma, tartışmayı örneklendirmek adına Türkiye’nin ekolojiyle ilişkisine değinir. Türkiye’nin kapitalizme eklemlenme sürecinde ekoloji politikası ve devletin ekoloji algısı kimi özgünlükler taşımakta, bunlarda iç politik gündemler büyük oranda belirleyici olmaktadır. Zamanla ekoloji, devletin yanı sıra sermaye ve sivil toplum açısından da önem kazanmakta, ancak bu kez sanayileşmenin negatif dışsallıklarına konu olmaktan ziyade yeni sektörler yaratan bir alan haline gelmektedir. Elbette yeni direniş biçimleriyle beraber…

Endüstriyel Tarımın Krizi ve Küba Tarımı
Özgür Kanbir

Bu makalede, ekolojik kriz ve tarım ilişkisi ele alınmaktadır. Kapitalist tarımsal üretim biçimi, yaşanan ekolojik krizin önemli nedenlerinden biridir. Çalışmada, tarımsal üretimin kapitalist biçiminin, ekolojik krize etkisinin ne olduğu ve nasıl gerçekleştiği ile bu üretim biçiminin sürdürülemez yapısı ortaya konmaktadır. Aynı zamanda ortodoks iktisadın, tarımsal üretim, doğal kaynak kullanımı ve ekolojik kriz olgularına karşı çelişkili yaklaşımına değinilmekte ve alternatif bir üretim modeli olarak Küba’da yapılan tarımsal üretimden söz edilmektedir. Küba, ekolojik krize karşı, doğal kaynakların korunması ve sürdürülebilirliğinde tutarlı politikalar uygulamaktadır. Kent tarımı şeklinde uyguladığı tarımsal üretim yapısı ile Küba, Kapitalist üretimin dünyanın geri kalanında derinleştirmiş olduğu kır-kent ayrımını ortadan kaldırarak, düşük kimyasal ve düşük fosil yakıt kullanımıyla hem gıda sorununa önemli bir çözüm üretmekte ve hem de ekolojik krize karşı çok önemli bir alternatif tarımsal üretim örneği sergilemektedir.

Karpuzlar ve İnsanlar Hakkında: Türkiye’de Mevsimlik Tarım İşçiliğinin ve Tarımdaki Neoliberal Dönüşümün Politik Ekolojisi Yolunda
Ethemcan Turhan

Zaman ve mekanın sıkışması olarak görülebilecek olan neoliberal küreselleşme ile “tüketerek modernleşme” algısı kaynaklı küresel çevresel değişim, her ne kadar çoğunlukla ayrı ayrı ele alınsalar da nedenleri ve etkilerinin kesişim noktalarında derin olarak bağlıdırlar. Bu neden ve etkilerinde belirgin bir sınıf farklılaşması görülebilir. Buna örnek olarak Türkiye’de çevresel ve politik nedenlerle mülksüzleşmeye maruz kalarak bir şekilde başka topraklarda ırgat olmak zorunda kalmış mevsimlik tarım işçilerinin küresel çevresel değişimlerin ve neoliberal küreselleşmenin kesişme noktasında önlerinde yer alan riskler ve mücadele alanlarına ilişkin bir araştırma noksanlığı olduğu gözlemlenebilir. Bu makale öncelikle Türkiye’de en iyi ihtimalle göz ardı edilmiş ve belki de yanlış anlaşılmış bir yaklaşım olarak politik ekolojiyi okuyucuya sunmakta, sonrasında ise bu tarz bir yaklaşımın insan-odaklı bir ekoloji mücadelesi araştırmasının gerekliliği için mevsimlik tarım işçiliği üzerinden bir araştırma gündemi sunmayı hedeflemektedir.

Coğrafi İşaretler ve Küresel Piyasalarda Yerelleşen Tarım Ürünleri: Ege Pamuğu Logosu Üzerine bir Saha Çalışması
Derya Nizam

Son on yıl içinde, coğrafi işaret (Cİ) tarım sektöründe fikri mülkiyetin korunması için önemli araçlardanbiri olarak ortaya çıkmıştır. Coğrafi işaret belirgin bir niteliği, ünü veya diğer özellikleri itibariylekökenin bulunduğu bir yöre, alan, bölge veya ülke ile özdeşleşmiş bir ürünü gösteren işarettir. Liberalleşme sonrası süreçte, tarım sektöründe standartlaştırılmış ve basitleştirilmiş tarımsal metaların üretiminde ölçek ekonomilerinin küçük ve orta ölçekli üreticiler üzerindeki baskısı giderek artmıştır. Bu baskı ile birlikte, çiftçilerin nihai üründen aldıkları katma değer payı zamanla azalmıştır. Temel olarak, coğrafi işaretler, yerel özelliklerden türeyen katma değerin daha büyük bir oranına sahip olabilmek için yerel aktörlere önemli bir mücadele sahnesi sunmaktadır. Bu bağlamda, Ege pamuğu Cİ üzerine bir alan çalışması, küresel meta zinciri analizi ile birlikte sunulmaktadır. Bu coğrafi işaretin, yerel aktörler tarafından tarım politikalarının liberalleşmesi ile şiddetlenen maliyet-fiyat kıskacına karşı bir stratejik araç olarak nasıl geliştirildiği ve benimsendiği incelenmektedir. Çalışma, coğrafi işaretli ürünün tanımı, teşvik edilmesi ve pazarlanmasına dair önemli bir takım uygulamaları, özellikle meta tedarik zincirinin yeniden organizasyonu ve yönetişimi ile ilgili olarak tartışmayı amaçlamaktadır. Bu anlamda, bu çalışmada coğrafi işaretlerin sadece basit birer kalite şematiği olarak değil, yerelleşen üretim sistemleri için yeni bir yönetişim aracı olarak da yeniden düşünülmesi gerektiği savunulmaktadır.

“Yenilenebilir Enerji” vs. Yenilenemeyen Doğa: Karbon Ticareti
Selim Yılmaz-Gaye Yılmaz

Gariptir ki, yenilenebilir enerjiyi uluslar arası alanda uygulanabilir hale getiren Kyoto Protokolü bir yandan toplumsal hareketler ve çevre örgütleri tarafından hararetle desteklenirken; bir yandan da bahşettiği birikim olanakları dolayısıyla sermaye sınıfı içinde derin tartışmalara konu olmaktadır. Kyoto Protokolünün satır aralarında gizlenen metalaşma izlerinin toplumsal hareketlerin gözünden kaçtığı apaçık ortadadır. Bu nedenle bu çalışmanın amacı Protokolün öncelikli bir hedefi olan tüm doğal kaynakların metalaştırılmasının etkilerini yeniden düşünmek, tartışmak ve görünür kılmaktır. Çalışmanın bir diğer amacı ise sermaye sınıfı ile güçlü işbirliği ilişkisi içinde olarak son derece muğlak bir görüntü veren toplumsal hareketlerde sağlıklı bir ayrışmanın yaşanmasına yardımcı olmaktır.

Kimlik Politikaları ve Sol Hareketle İlişkisi
Evren Kocabıçak

Makalenin amacı kimlik politikalarının sol hareket üzerindeki etkinliğini analiz etmek ve sol hareketin kimlik politikaları ile ilgili son dönemde yoğunlaşan eleştirileri üzerinde durmaktır. Bu amaçla öncelikle kimlik politikalarının ya da kültürel çalışmaların Marksist kimlik algısına ve sol direniş gruplarına eleştirisinden bahsedilmektedir. Devamında sol literatürün kimlik politikalarına yönelik eleştirileri ekonomik körlük, kimliğin maddeleştirilmesi ve sol ile ittifak sorunu başlıklarında derlenmiştir. Sonuç bölümünde kimlik politikalarının ekonomik alandaki yetersizliği ve sol harekete bazı olumsuz etkilerine rağmen ırkçılık, cinsel ayrımcılık, sömürgeleştirme ve kültürel emperyalizmin etkilerine ilişkin önemli görüler barındırdığı ve sol hareketin kitleselleşmesi için kimlik politikalarının bu görülerinden faydalanması gerekliliği ileri sürülmüştür.

Kapitalist Devlet ve Toplumsal Polisliğin Tarihi Seyri: Devlet-Güvenlik İlişkisinde bir Dönemlendirme Denemesi
Evren Haspolat

Devlet, askeri gücün merkezi olmaya başladığı andan itibaren güvenliğin de merkezi olmaya başlamıştır. Ancak geleneksel formunda, sahip olduğu despotik iktidar nedeniyle katı bir tahakküm uygulamakla yetinmiş ve topluma gerçek anlamda nüfuz edememiştir. Oysa modern devlet, kapitalizm sayesinde inşa ettiği idari aygıt ile sivil topluma fiilen nüfuz etme ve siyasal kararları geniş kesimlerde lojistik olarak yürürlüğe koyabilme kapasitesi (altyapısal iktidar) kazanmıştır. Böylece devlet kapitalist aşamasında toplumu daha çok izlemeye/gözetlemeye bu anlamda da zapt etmeye başlamıştır. Ancak eşzamanlı olarak ve paradoksal bir biçimde toplum da devlet tarafından daha çok korunduğu ve güvenliğinin sağlandığı bir yaşama kavuşmuştur. Dolayısıyla kapitalizm aşamasında gerçek bir güvenlik/zapt etme aygıtına dönüşen devlet, kapitalizmin farklı birikim stratejileri boyunca yeniden yapılanarak ve biçim değiştirerek ilerledikçe de burjuva toplumsal düzenini ve toplumsal güvenliği tesis etmek üzere farklı bileşenlerden oluşan bir toplumsal polislik inşa etmiştir. Serbest piyasacılık dönemine denk düşen liberal devlet aşamasında polisi, müdahaleciliğe denk düşen müdahaleci devlet aşamasında sosyal güvenliği, neoliberal birikim stratejisine denk düşen otoriter devletçilik aşamasında ise özel güvenliği o döneme özgü yeni güvenlik/zapt etme aygıtı olarak geliştirmiştir. Sonuç olarak, kapitalist devlet bugün gelinen aşamada (otoriter devletçilik aşamasında) yükseltilen polis+geriletilen sosyal güvenlik+yükseltilen özel güvenlikten oluşan bir toplumsal polislik yaratmıştır.

2010/03

Sayı Editörü: Nevra Akdemir

Bu Sayıda

Güncel Toplumsal Mücadeleler: Dersler

TEKEL Direnişi
Sevim Yoleri – Ulaş

50/D’ye Karşı Araştırma Görevlileri
Levent Dölek

Halkın Hakları Forumu
Umar Karatepe

Dev-Sağlık-İş Mücadelesi: “Sağlıkta Taşeron Olmaz, İnsan İhaleyle Çalıştırılmaz!”
Özay Göztepe

“Çevre sorunu sınıf sorunudur, sermayeye bırakılamaz”
Gaye Yılmaz

“Bütün renkler kirleniyordu…” Praksis’ten Kaçış Sürecinde Su Hakkı Mücadeleleri
Gaye Yılmaz

Sendikal Hareket ve Feminizm: Dayanışmanın Ötesi
Elif Gazioğlu

Kentsel Politikada Yeni Biçim Arayışları: 2009 Yerel Seçimleri ve Ankara’da “Belediye Yönetimlerinde Saltanata Son” Kampanyası
Bülent Batuman, Tezcan Karakuş Candan

Pozitivist-Marksist Sınıf Kavrayışı ve Sınıf Deneyimlerindeki Açmazları
Vefa Saygın Öğütle

Otoriterizm-Özgürlükçülük Gerilimi Bağlamında Mekân, Hegemonya ve Strateji
F. Serkan Öngel, Kurtul Gülenç

“En Eski” ve “En Yeni” İletişim Medyası: “İnsan”
Serdar Öztürk

Türkiye–AB İlişkileri Ekseninde Sermayenin Tercihleri ve Kıbrıs
Emine Tahsin

Demokrasi ve Diktatörlük: Devletin Amaç ve Araçları
Werner Bonefeld

Maddeci Bir Tarih Anlayışına Doğru
Erdem Sönmez

Sınıfa, Mücadeleye ve Bilince Dair Bir Kitap: Toplumsal Sınıfların İlişkisel Gerçekliği
Eren Buğlalılar

2010/02

Sayı Editörü: Gökhan Atılgan

Bu Sayıda

Gölgelenmiş Özgürlük: On Dokuzuncu Yüzyıl Liberalizmlerine Bir Bakış
Ateş Uslu

Klasik Dönem Osmanlı Tarihi Çalışmalarında Max Weber Etkisi
Erdem Sönmez

İktisadi Devlet Kuramları veya ‘İktisadın Emperyalizmi’: Bir Örnek Olarak Rant-Kollama Analizi
Galip L. Yalman

AKP’li Hegemonya Projesi ve Neoliberalizmin Yeniden Dirilişi
Ali Ekber Doğan

Özel Güvenlik ve Kapitalist Devletin Dönüşümü: Türkiye Üzerine Eleştirel Notlar
Çağlar Dölek

Türkiye’deki İçe Dönük Sermaye Birikim Sürecinde Dünya Bankası’nın Rolü
Güllistan Yarkın

Kırgızistan’da Demokrasi Sorunu
Altynbek Joldoshov

Örgütlenmelerin Kökenleri ve Sorunları
Çetin Veysal

Demokrasi Eleştirisine Doğru: Demokrasi Ne Âlemde?
Derviş Aydın Akkoç

2010/01

Sayı Editörü: Şebnem Oğuz

Bu Sayıda

Krizin Teğet Geçtiği Ülkeden Krize Bakış: Teorinin Naifliği, Gerçekliğin Kabalığı
SERDAL BAHÇE-AHMET HAŞİM KÖSE

Küresel Kapitalist Krizin Yeniden Düşündürdükleri: Finansallaşma ve Devlet
PINAR BEDİRHANOĞLU

Krizi Arrighi ile Okumak
EFE PEKER

Finansallaşma: Sorunlu bir Kavram ve Verimli bir Araştırma Gündemi
ALİ RIZA GÜNGEN

Para-Meta-Para-Finans Bulmacasında 2008 Krizini Anlamak
GAYE YILMAZ

Finansallaşma Döneminde Geç Kapitalistleşen Ülkelerin Stratejileri: Türkiye Örneği
NURAY ERGÜNEŞ

Sınıflar Arası Mücadelede Yeni Bir Dönemeç: Türkiye’de 2008 Krizi
ÖZGÜR MÜFTÜOĞLU-YASEMİN ÖZGÜN

Krizin Birinci Yılında Türkiye’de İşçi Eylemleri: İşgal, Grev ve Direnişlere Dair Gözlemler
İRFAN KAYGISIZ

2009/03

Editörler Kurulu: Mustafa Kemal Bayırbağ, Erden Atilla Aytekin

Bu Sayıda

Uluslararası Krizin Düşündürdükleri
KORKUT BORATAV

İzmirli Orta Sınıfta Kürt Algısı: Mekân, Sınıf ve Kentsel Yaşam
CENK SARAÇOĞLU

Sosyalist Soldan Kemalizme Olumlu Bakışlar (1920-1971): Nedenler, İmkânlar, Dönemler ve Bazı Sonuçlar
GÖKHAN ATILGAN

Ergenekon Davaları ve Solun Tutumu Üzerine Bazı Gözlem ve Değiniler
MUSTAFA BAYRAM MISIR

29 Mart 2009 Seçimleri ve AKP: Türkiye’nin Siyasal Coğrafyası Açısından Bir Değerlendirme
ALİ EKBER DOĞAN

Yeni Bölgeselcilik ve Denizli: Yerel Endüstriyel Gelişimi ve Dönüşümü Yeniden Düşünmek
MEHMET PENBECİOĞLU

2009/02

Editörler Kurulu: Demet Özmen, Nevra Akdemir

Bu Sayıda

Cinsiyete Dayalı İşbölümü ve Cinsiyetin Toplumsal ilişkileri
DANTELE KERGOAT

Türkiye’de Sosyalist Feminizme Kaktüs’ten Bakmak
HÜLYA OSMANAĞAOĞLU

Fransa’da Sosyalist Kadın Hareketinin Temelleri ve Flora Tristan
ATEŞ USLU

Toplumsal Yeniden Üretim ve Cinsiyetlendirilmiş Bir Politik Ekonominin İnşası
ISABELLA BAKKER

Kadın Emeği Nasıl Değersizleşir?
REYHAN ATASÜ TOPÇUOĞLU

Ataerkillik ve Enformel Emek: Konfeksiyon Atölyelerinde Ücretsiz Aile İşçileri
SANİYE DEDEOĞLU

Tarihsel Süreçte Üretimde Kullanılan Teknoloji ile Ücretli Kadın Emeği İlişkisi
ECE KOCABIÇAK

İş Hukukunun Ekonomi Politiği için Teorik Bir Geri Plan Denemesi
ALİ MURAT ÖZDEMİR

Kitap Tanıtımı
Eşitlikçi Toplumlar Üzerine
ÖZGÜR MUTLU ULUS

2009/01

Editörler Kurulu: Ebru Deniz Ozan, İbrahim Gündoğdu, Nuray Ergüneş, Fuat Ercan, Metin Altıok, Pınar Bedirhanoğlu

Bu Sayıda

Sermayeyi Haritalandırmaya Yönelik Kavramsal Düzenekler
FUAT ERCAN

1979 Krizinden 2001 Krizine Türkiye’de Sermaye Birikim Süreci ve Yaşanan Dönüşümler
MELDA YAMAN-ÖZTÜRK / FUAT ERCAN

Sermayenin Uluslararasılaşması Sürecinde Türkiye Banka Reformu ve Finans Kapital-içi Yeniden
Yapılanma
DERYA GÜLTEKİN-KARAKAŞ

Banka Sermayesi Üzerinden Sınıf-İçi Çatışmaları Anlamak
NURAY ERGÜNEŞ

İnşaat Sanayiiinde Uluslararasılaşma ve Sermayeler Arası İlişkiler
ELVAN GÜLÖKSÜZ

Ulusötesi Kapitalizm: Sermayenin ve Devletin Ulusötesileşmesi ve Türkiye’de Ulusötesi Tarihsel Blok
Oluşumu
M. GÜRSAN ŞENALP / ÖRSAN ŞENALP

Neoliberal Küreselleşme Sürecinde Türkiye’de Yerel Sermaye: Gaziantep, Denizli ve Eskişehir’den
İzlenimler
PINAR BEDİRHANOĞLU / GALİP L. YALMAN

Sermayenin Bölgesel Kalkınma Eğilim(ler)i: Kalkınma Ajansları Yasası Üzerine Tarihsel-Coğrafi
Materyalist Bir İnceleme
İBRAHİM GÜNDOĞDU

Birikim Sürecinde TOBB’un Tarihsel Gelişim Uğrakları
Ş. GÜRÇAĞ TUNA

Türkiye’de Sendikal Mücadele, Sermaye Birikimi, MESS ve Koç Holding
ÖZGÜR ÖZTÜRK

1980 Sonrasında Türkiye’de Düşünce Fabrikalarının Yapısal Değişimi: TEPAV Örneği
ÖZLEM TEZCEK

‘Yoksulluk’ Yazınının Yoksulluğu: Toplumsal Sınıflarla Düşünmek
A. HAŞİM KÖSE / SERDAL BAHÇE

Güz 2008

Editörler Kurulu: Ateş Uslu, Attila Aytekin, Burak Gürel, Fatih Yaşlı, Ferdan Ergut, Fuat Özdinç, Güçlü Ateşoğlu, Sinan Yıldırmaz

Bu Sayıda

Ellen Meiksins Wood ile Söyleşi
Şebnem Oğuz, Aylin Topal

Demokrat Parti ve Dönemi: Sol Tarihyazımında “Kayıp” Zamanın İzinde
Sinan Yıldırmaz

Macaristan, 1918-1919: Burjuva Devriminden Proletarya Diktatörlüğüne Geçiş ve Kont Mihály Károlyi
Ateş Uslu

Totalitaryen Paradigma’dan Post-Revizyonizme: Sovyet Rusya Tarihçiliğinde Yeni Gelişmeler
Yiğit Akın

Marksist Tarih Kuramında Ne Yaşar Ne Yaşamaz?
Vivek Chibber

Marksizmde Siyasal Strateji Sorunu: Marx’tan Komintern’e
Mustafa Şener

Immanuel Wallerstein ve Marksizm
Güllistan Yarkın

Önce Söz (mü?) Vardı: Yapısalcılık, Postyapısalcılık ve Tarih
Mustafa Kemal Coşkun

Modernliğin Gerilim ve İmkânları: Gerçekçilik ve Avangardizm Tartışması İçinde Benjamin ve Lukács
Kubilay Hoşgör

Devletçilik, Yeni Kurumsalcılık ve Marksizm
Paul Cammack

Kapitalizmin Psikanalitik Tedavisi Mümkün mü?
Ebru Alp

Karl Marx: Tamamlanmamış Çalışmanın Bütünsel Tılsımı
Marcello Musto

ve EKİ SEVİLAY’A ARMAĞAN-ANI KİTABI

Kış 2007

Editörler Kurulu: Ateş Uslu, Attila Aytekin, Burak Gürel, Fatih Yaşlı, Ferdan Ergut, Fuat Özdinç, Güçlü Ateşoğlu, Sinan Yıldırmaz

Sevilay Kaygalak’ın Ardından

Bu Sayıda

Milliyetçilik(ler) Sempozyumunun Ardından…

Kır, Kent ve Kapitalizme Geçiş: Bursa Örneği
Sevilay Kaygalak

Maddeci Tarih Yazımında Temel Tartışmalar
Şebnem Oğuz

Türk Dış Politikasının Tarih Yazımında Soğuk Savaş ve Türkiye-SSCB İlişkileri
Cenk Saraçoğlu

Köylüler Savaşı ve Thomas Münzer Tarihyazımında Temel Gelenekler ve Marksist Yol İzleri
Vefa Saygın Öğütle

İki Tartışmanın Işığında Macaristan’da Tarihyazımı (1945-1956)
Ateş Uslu

Tarihin Bir Öğesi Olarak Tarihyazımı: Ev-Eksenli Çalışma Örneğinde Bazı Değinmeler
Dilek Hattatoğlu

Tarihsel Bilginin Özgüllükleri: Zaman ve Patikaya Bağımlılık
Ferdan Ergut

Benjamin, Tarih (Felsefesi) Üzerine Tezler ve Tarih Yazımı
B. Erdağı – M. Evren Dinçer

Marx ve Özgürlük
Terry Eagleton

Kitap Eleştirisi

Balkan Ekonomileri 1800-1914: Kalkınmasız Evrim (Michael Palairet)
E. Attila Aytekin

Bir Süreklilik ve Kopuş Tartışması: Emperyal Tahakküm Biçimleri ve Modernleşme İdeolojisi
İlker Cörüt