“Din Kardeşlerimiz” ile “Ülkemde Suriyeli İstemiyorum” Arasında Sosyo-Kültürel Entegrasyon Politikaları

“Yeni” Türkiye’nin toplumsal alanda yaratmaya çalıştığı dönüşümün önemli öznelerinden birisi de göçmen ve mültecilerdir. Türkiye 5 milyona yaklaşan mülteci ve göçmen nüfusu ile önemli bir göç ülkesine haline gelmiştir. Buna rağmen, göç yönetimi sistematik olmayan uygulamalar alanıdır. Bu çalışma "yeni" Türkiye'nin ideolojik perspektifinin sembolik olarak göç yönetimine nasıl sirayet ettiğini ele almaktadır. Bu bağlamda, göç yönetiminin önemli bir bileşeni olan entegrasyon politikaları içerisinde sosyo-kültürel boyutun izi sürülecektir. Bu iz sürme, Göç İdaresi Genel Müdürlüğü tarafından üretilen politika belgeleri ve uygulamalar üzerinden yapılacaktır. "Yeni" Türkiye anlayışının belirgin bir özelliği olarak "çelişkilerin" göç politikalarındaki konumu önemli bir araştırma alanı açmaktadır. Bu çalışmada, Türkiye'de Suriyeli mültecilerin zorunlu olarak içinde oldukları "geçici koruma" rejimi ve olgusal olarak kalıcılığa vurguyu içinde barındıran entegrasyon politikaları arasındaki çelişkiler ele alınacaktır. Bu çelişkilerin önümüze çıkardığı patikada, sosyo-kültürel entegrasyonun politik ve ekonomik alandaki anlamı tartışılacaktır. Anahtar Kelimeler: 'yeni' Türkiye, kültür, entegrasyon, sosyo-kültürel Entegrasyon, Göç İdaresi Genel Müdürlüğü, göç politikası