Yoksulluğun suçlulaştırılması, suçun ırksallaştırılması: kapitalizmin tarihsel mirası ve Türkiye örneği

Stuart Hall ve diğerleri (1978) suçun sadece yasaya karşı bir eylem değil, içinde birçok dinamiği barındıran toplumsal bir ilişki olduğunu ifade eder. Bu toplumsal ilişkinin dinamikleri, ancak suçun gerçekleştiği tarihsel, politik, ekonomik ve kültürel süreçler içinde anlaşılabilir. Bu yazı, öncelikle suçun kapitalist toplumlarda ırk ve sınıf ilişkilerinin üretilmesinde oynadığı rol üzerine tarihsel ve kavramsal bir çerçeve sunuyor ve bunu takiben günümüz Türkiye’sinde Kürtlerin suçlulaştırılma ve bu yolla ırksallaştırılma süreçlerini anlamayı amaçlıyor. Özellikle 1990’ların sonundan itibaren belirginleşen suçlulaştırma süreçleri, Kürtlerin şehirleri güvensizleştirdiği ve suçlu bir kültüre sahip olduğu iddiasından besleniyor ve aynı zamanda devlet (özellikle ceza sistemi ve polis) pratikleriyle üretiliyor. Böylece, yoksul Kürtler sınıfsal olarak marjinalleşirken suçluluk kategorisi Kürtler üzerinden ırksallaştırılıyor. Bu makalede temel olarak, yoksul Kürtlerin suçlulaştırılmasının neoliberalizm ve terörle mücadele ekseninde belirlenen toplumsal ve politik dinamiklere bağlı olduğu savı tartışılmaktadır.