Deprem Bölgesinde Çalışan Kadınların Emek Süreçlerine ve Dayanışma Pratiklerine Feminist Bir Bakış

Sivil toplum kuruluşları (STK), Türkiye’deki kriz anlarında en görünür olan yapılardan biri hâline geliyor. 6 Şubat’ta Kahramanmaraş merkezli olarak gerçekleşen depremlerden sonra da STK’ların, arama kurtarma faaliyetlerinden psikososyal destek çalışmalarına uzanan geniş bir hatta faaliyet gösterdiğini görüyoruz. Araştırma sivil toplum alanındaki yapıların heterojenliğini akılda tutup, deprem bölgesinde çocuklar ve kadınlarla psikososyal çalışmalar/savunuculuk faaliyetleri yürütmüş kadınların emek süreçlerini, bakım emeğiyle ilişkilendirerek anlamaya çalışıyor. Aynı zamanda, deprem bölgesinde çalışmalar yürütmüş kadınların deprem bölgesinde hangi kişi ve kurumlarla ilişki kurduklarını, dayanışma ağlarını ve pratiklerini nasıl ürettiklerini, Türkiye’deki feminist örgütlenmeye dair hafızadan ve bakım etiği tartışmalarından yararlanarak izlemeye niyetleniyor. Deprem bölgesinde çalışmış kadınların anlatılarını takip ettiğimizde, zor koşullarda çalışırken ürettikleri dayanışma ağlarının, daha evvelki dayanışma deneyimleri ile feminist örgütlenme pratiklerinden nüvelendiğini ve kurumları aşan tarafları olduğunu görebiliyoruz.